در راستای افزایش اطلاع رسانی  میزان نفوذ بالای وسائل ارتباط جمعی روی مردم لازم دیدم که در مورد این وسائل یکم توضیح بدم و اونا رو معرفی کنم...


بدنه اتوبوس:یکی از مهمترین وسائل ارتباط جمعی که اینروزا کاربرد زیادی تو ایران داره...  بدنه اتوبوسه...معمولا آگهی های مربوط به پاکیزگی(لطفا مرا بشویید)یا تبلیغات نامزدها(عشق من ریحانه...) محدود می شه.


شیشه پشت اتوبوس:معمولا یاد یاران(جواط تمساح...علی شپش...مرگ بر حامی بچه ها)یا نقش روزگار(یه قلب شکسته یا یه قلب تیرخورده)رو مخصوص این قسمت اتوبوس می دونن.


بدنه داخلی اتوبوس:محل گذر روزگار(یادگاری از قلی و سکینه بتاریخ فلان) یا اطلاعات مهم(این یادگاری از من است...هر کس بخواند خر است).


روکش صندلی اتوبوس:شهر ما خانه ما(چسبوندن آدامس مصرف شده) و حفظ پاکیزگی هوا(مالیدن خلط و اخ و تف و مف).


تیر چراغ برق:محل نمایش هنرهای دستی(کنده کاری قلب با کلید) و البته افزودن زیبایی شهری.


درخت:محل نمایش هنر نستعلیق نوین(کنده کاری اسم با چاقو)یا حکاکی سنتی(کندن اسم با ناخن).


کیوسک تلفن:محل نگارش ناگفته ها(پدرسگ چرا گوشی روبرنمی داری)یا دردودل فراموش شده ها (مگه نمی گفتی هر جوری شده با من ازدواج می کنی؟).


دیوار بیرونی خونه:این مورد مخصوص آگهی های اطلاع دهنده جوب آب...مواظب باشید)یا آگهی های نهی کننده(آشغال نریزید)) هشدار دهنده(هر کس در این مکان آشغال بریزد خر است).

توالت عمومی:که البته این مورد جزو مهمترین و پرکاربردترین وسائل ارتباط جمعیه.از جملات نغض و بی بدیع(وای از درد بی کسی)گرفته تا اشعار نغض شعرای گمنام و پیدانام(نگاش نکن چه زشته......حتی درددل مردم رو البته به طور طبیعی و واقعی(دیوار زرد و قهوه ای شده)می شه دید.محل خروج بسیاری از احساسات لطیف انسانی(با صدای پربو)یا احساسات سرکوب شده انسانی(بی صدای پراثر).یا آغاز دوستی های لطیف(09122222222 علی...نه شب به بعد)یا تعریفات بی غرض و بی بدیع(دنیا فقط دختر ایرونی...مرگ بر پسر ایرونی).


مراسم فاتحه:عزاداری مردم برای سقوط افراد


اینترنت:کمک بلاعوض و بدون غرض به مردم (عضویت در گلدکوئست و گلد مین آی ان تی و غیره و ذلک و آغاز دوستیهای تلخ و شیرین)